ARCHIEF 2011

DIOCESANE GESPREKSRONDE

DIOCESANE GESPREKSRONDE 2011

 

VERSLAG

Op woensdag 5 oktober 2011 kwamen we met een zestigtal mensen uit onze federatie Warm Noord bijeen om, zoals onze bisschop het gevraagd heeft, na te denken en ons te buigen in een positief gesprek over thema's of de knooppunten van onze bisschop.

 

Zijn bedoeling is duidelijk: via een wijdverspreide gespreksronde in het ganse bisdom de gelovige mensen te bevragen in discussie van wat zij verwachten van de leiding van ons bisdom.

Het was een sterk signaal dat er in onze federatie zoveel mensen ingingen op deze uitnodiging.


Diocese gespreken

VISIETEKST BIJ 50 JAAR BISDOM ANTWERPEN
Door deze zo ruim mogelijk opgevatte gespreksronde wil onze bisschop peilen naar onze inzichten, naar onze verwachtingen, naar onze vragen.

Bij de sluiting van het jubileumjaar in oktober 2012 zal hij dan met een visietekst naar buiten komen die de krijtlijnen moet uitzetten voor de toekomst van ons bisdom en van onze Antwerpse kerk. Hij schrijft in zijn oproep dat deze tekst geen eindpunt zal zijn , geen afgeronde publicatie. Het zal meer een stappenplan worden waarmee we samen op weg kunnen volgens de wegen van de geleidelijkheid.

Mooi is zijn gebed om kalmte: "God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik kan veranderen en de wijsheid om het verschil tussen beide te zien."

KNOOPPUNTEN VAN ONZE FEDERATIE

Het bleek onmogelijk om alle zeven knooppunten op één avond te bespreken. Er moest gekozen worden om in afzonderlijke groepjes van een vijftiental personen bijeen te zitten rond één van deze knooppunten.

Vier knooppunten werden in onze gespreksgroepen behandeld:

1. Verkondiging

2. Gebed en Viering

3. Diaconie

4. Territoriaal Netwerk.


VERKONDIGING

Hoe kunnen we zinvol getuigen van ons geloof?

Intense momenten van zowel vreugde als van verdriet dagen ons uit en bieden kansen tot geloofsverdieping. Wij ervaren hierdoor dat ons geloof een belangrijke steun kan betekenen waarvan wij willen en kunnen getuigen. Er gewoon zijn voor anderen kan reeds een goede getuigenis zijn. Anderen tot steun zijn maakt een geloofsgesprek plots zo veel eenvoudiger. Wij zijn een missionaire kerkgemeenschap. We dragen uit wat we zijn en kunnen van daaruit naar mensen toegaan. Groepsgesprekken met jongeren leren ons dat er ook bij hen een grote nood is aan verdieping en zingeving. Het is zeer belangrijk dat wij respectvol en onbevooroordeeld naar onze jeugd luisteren.

Anderzijds verwachten zij van ons dat wij ons christen zijn echt waarmaken en tonen dat wij met een Blijde Boodschap komen. Ook in de wekelijkse eucharistie krijgen wij kansen. De vredewens, het samen maaltijd houden en een warm en hartelijk onthaal vóór en na de viering zijn zeer sterke gemeenschapsvormende momenten. Hier dient zeker meer aandacht aan besteed zodat wij kunnen uitgroeien tot een warme gemeenschap die dan ook wervend kan worden.

GEBED EN VIERING

Komt God eerst en vooral naar ons toe in gebed, bezinning en vieringen?

Deze moet ons raken, teksten moeten spreken, rituelen moeten zinvol zijn.

Wij gaan naar een toekomst waarin er op een andere manier gemeenschap zal moeten gevormd worden met mogelijk een positieve inbreng van allochtone christenen in al hun verscheidenheid. Wij blijven het belang erkennen van de kerkgebouwen die plaatsen van vrede, gebed en traditie zijn.

Onze priesters blijven zeer belangrijk als voorgangers in vieringen om samen met de gelovigen een levendige liturgie tot stand te brengen, vieringen die aanspreken voor de gezinnen, voor de jeugd hoe moeilijk dat laatste ook kan zijn.

Onze samenleving die sterk individualistisch is met mensen die occasioneel in onze vieringen aanwezig zijn, mag ons niet weerhouden om deze aan te spreken en gemeend welkom te heten. Het is noodzakelijk dat ook wij hiervoor ons eigen individualisme kunnen overstijgen.

Kleine geloofsgemeenschappen moeten zich kunnen bevrijden van grote zorgen en kleine ruimtes en kapellen moeten naar waarde geschat worden.

Onze gemeenschappen hebben inspirerende en belezen mensen nodig die de kar kunnen trekken. Opleiding en vorming van leken zijn nodig om hen speciale taken toe te vertrouwen. Nieuwe voorgangers zijn dringend nodig in onze gemeenschappen.

Herwaardering van vroegere tradities zoals het rozenhoedje gezamenlijk bidden is in overweging te nemen. De vroegere volksdevotie had en heeft ongetwijfeld zijn waarde. Ons huis moet een huis zijn met vele kamers.

KNOOPPUNT 3: DE DIACONIE

Met diaconie wordt bedoeld de zorg van onze gemeenschap voor onze medemensen, onze naasten, voor kansarmen, vluchtelingen, asielzoekers, druggebruikers, in 't kort voor alle mensen die hulp kunnen gebruiken. "Al wat je aan de minste broeders van Mij hebt gedaan, heb je aan Mij gedaan"(Mt.25,40)

In onze federatie zijn tal van initiatieven genomen en zijn er diverse vrijwilligers-

organisaties werkzaam zowel vanuit de kerkgemeenschappen als vanuit de wijkgemeenschap.

Er is het "Onthaal" van de St.-Antoniusparochie met de bedeling van voedselpakketten en sociale opvolging, er is het straatpastoraat 't Vlot in de H. Hartparochie met de contacten met de druggebruikers, er is in Borgerhout, op de grens van onze federatie "Moeders voor Moeders". Weinig mensen kennen de instelling Kauwenberg die resoluut voor de armsten onder ons kiest. "Noodhulp onder protest" komt eveneens op voor de armen uit onze stad en beklemtoont steeds dat armoede een onrecht is. Ook in de Sociale Kruidenier in de Rolwagenstraat werken vrijwilligers van onze federatie.

Niet iedereen wil of kan zich in de diaconie engageren. Er is altijd een tekort aan vrijwillig(st)ers, veel mensen nemen kortlopende engagementen en willen zich niet binden voor een lange termijn, niettegenstaande dat met mensen op weg gaan een lang volgehouden engagement veronderstelt. Er is nood aan nog meer vrijwillige inzet, maar ook aan verjonging bij de vrijwilligers en aan bijkomende vorming.

Netwerking is hierin belangrijk, contacten met allerlei instanties en instellingen, samenwerking met het OCMW is zonder meer noodzakelijk. Een goed uitgebouwd netwerk laat ons toe mensen door te verwijzen naar de juiste hulpverlenende instanties en instellingen. Onze vrijwilligersorganisaties zijn deuren, instapplaatsen om mensen te helpen met een luisterend oor, met concrete administratieve hulp, praktische hulp in de dagelijkse beslommeringen zoals bijvoorbeeld de boodschappen voor niet-mobiele mensen.

We moeten blijven investeren in wat we doen en goed doen en oog blijven hebben voor andere vormen van diaconaal present zijn.

KNOOPPUNT 4: HET TERRITORIAAL NETWERK

Wij dromen van vitale geloofsgemeenschappen waar iedereen welkom is en waar de inbreng van gelovige mensen van allochtone afkomst als een verrijking wordt ervaren.

Wij moeten investeren in mensen, niet in structuren en waardering tonen voor kleinere maar meer doorleefde geloofsgemeenschappen die door charismatische voorgangers worden geleid.

Gemeenschappen die vindbaar en aanspreekbaar zijn en die openstaan voor zowel gelovige als andersgelovige mensen. Onze gemeenschappen moeten bereid zijn tijd te maken voor persoonlijke ontmoetingen op alle momenten maar speciaal ook op de grote kantelmomenten van het leven. (doop, vormsel, huwelijk en uitvaart) Hiervoor zouden wij mensen een fauteuil moeten kunnen aanbieden, geen loket waar je "afgehandeld" wordt.

Wij kunnen het niet maken om ons terug te trekken in "de catacomben" maar moeten voluit en vrijuit naar buiten komen met onze overtuiging zodat andere mensen ons als getuigen van onze boodschap zien. Agressiviteit is uit den boze in onze contacten met de andere mensen, wij hebben zeker niet alle wijsheid in pacht.

Onze vieringen moeten met de uiterste zorg gebeuren, zinvolle teksten en liederen trekken aan en inspireren mensen voor hun contacten met anderen.

Er wordt gesteld dat aparte vieringen voor allochtone christenen niet wenselijk zijn omdat deze afbreuk doen aan de realisatie van een hechte geloofsgemeenschap.

Concreet betekent dit ook dat onze voorgangers naar mensen zouden moeten toegaan na vieringen, na dopen, na huwelijksvieringen en uitvaarten.

Aandacht voor jongeren is cruciaal voor het voortbestaan van onze geloofs-

gemeenschap. Aan de uitbouw van de jeugdpastoraal, aan de misdienaars-

werking, vormsel- en eerste communiecatechese moet volop energie besteed worden.

Ook naar vormende activiteiten voor volwassenen, met aandacht voor mensen die nog actief zijn in het beroepsleven, wordt gevraagd.

Een eigen netwerk komt maar tot stand wanneer je mensen aanspreekt, groet, er tegen glimlacht, een luisterend oor biedt, de drempel neemt over het verschil in kleur, taal en tradities heen. Opruiming van het "zuilensysteem", dus meewerken aan plaatselijke of stedelijke initiatieven zoals straatfeesten, wijkfeesten, dienstencentra, ontspanningsactiviteiten, informatievergaderingen enz. enz.

Een overtuigd gelovig mens trekt zich niet terug op zijn appartement of huis maar zoekt sociaal contact, staat midden in de mensen, voor hen en tussen hen.

BESLUIT

Alle aanwezigen op deze gespreksavond reageerden op zijn minst enthousiast over wat zij gezien  en gehoord hadden. Het waren boeiende gesprekken waarvan niet alles in dit verslag terug te vinden is. Er waren opmerkingen zoals "dit had al langer moeten gebeuren", "eindelijk wordt ons, gelovigen, ook eens iets gevraagd.", "waarom gebeurt dit niet meer?"

Voor mij persoonlijk was het een hartverwarmende ontmoeting met mensen die allemaal het beste voorhebben met onze parochies en die bereid zijn zich daarvoor te engageren. Het zal mij zeer benieuwen welke visietekst onze bisschop uit al deze gesprekken zal distilleren. Hem kennende mogen wij wel iets sterks verwachten.

Wij herhalen zijn gebed om kalmte: "God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik kan veranderen en de wijsheid om het verschil tussen beide te zien."

(Gabriël van Hoorick)

 

Coördinatie


Eric Bochar
Paardenmarkt 109
2000 Antwerpen
0496 53 00 91
info@warmnoord.be



Federatie Warm Noord

Webmaster

Vragen of opmerkingen?
Contacteer de
webmaster